I fjor haust fekk Radøy-syklisten beskjeden om at ho hadde fått plass på U17-laget til det danske Team Rytger.

Trass restriksjonar og ein noko amputert førstesesong, imponerte Træland Dalland nok til at ho no har fått juniorkontrakt med laget.

– Det har vore veldig spennande, sjølv om det har ikkje blitt så mange samlingar og ritt.

No er ho på treningsleir i København saman med resten av laget, som består av syklistar frå Sverige, Danmark, Finland og Estland.

– Det har vore veldig gøy å sykle med laget. Det gjeld å halde taktikken og køyre slik vi har planlagt. Og så huske på at ein må kommunisere på engelsk.

Tøffare

Ho merkar også at det blir tøffare å henga med i Europa enn i Norge.

– Det er hardare på trening, men vi jentene har det kjekt saman og gjer også andre ting enn å berre vere seriøse.

Ho fortel at telefonen som kom i fjor om at ho hadde fått plass, var eit sjokk. Og at ho var usikker på om ho fekk vere med vidare til juniorlaget som er neste steg.

– Det var eigentleg litt overraskande, med tanke på at eg ikkje har gjort nokre supergode resultat her, men eg trur dei ser potensialet i meg.

Kanskje er det den mentale innstillinga det danske laget har bite seg merke i.

– Når starten går gløymer eg alt anna, og har berre sykkelrittet i hovudet. Det handlar om å ikkje gje seg, og sjølv om kroppen kjennest øydelagd, gjeld det å køyre på til ein kjem i mål.

– Eg lever draumen eg hadde som liten

Der syklisten tidlegare la bak seg mil etter mil på kronglete vegar på Radøy, er ho no del av eit hardt satsande sykkellag.

– Eg lever jo eigentleg draumen eg hadde som liten. Og ein kjenner seg jo litt vaksen opp i dette, samstundes blir eg minna på at eg er avhengig av dei heime, som ser til at eg har det bra og passar på at eg ikkje gløymer ting og at utstyret er i orden.

Denne hausten har ho vore ekstra mykje vekke frå dei heime, sidan ho byrja på toppidrettsgymnaset i Bærum.

– Det var tøft i starten, det skal eg vere ærleg på. Det var ein stor overgang frå å komme heim til middag hjå mamma og pappa, til å gjere alt sjølv.

– Det er jo alltid ein overgang å byrje på vidaregåande, og i alle fall når ein må flytte. Men det har gått fint, og eg har ikkje angra.

No er håper ho å stå med norgesmeistertrøya etter junior-NM i Steinkjer i juni, i tillegg til å komme seg til VM og EM.

– Det spørs litt korleis eg gjer det i starten av året, og om Norge sender folk til VM. Det er ikkje sjølvsagt sidan meisterskapet er i Australia, men det er det som er målet eg jobbar mot.