– Eg fekk elleve torsk på eitt trollgarn. Eg vart veldig forundra, for eg har aldri fått så mykje fisk i garnet nokon gong. Det er veldig gøy!

Natt til tysdag var Cecilie Leganger ute med båten frå heimen på Risnes, like ved Bøvågen. Ho sette eit trollgarn, som ho drog tysdag.

På vinteren set ho litt garn og prøver å vera sjølvforsynt, slik som med juletorsken.

– Me er jo heldige som bur ved sjøen. Det er lett å ty til hurtigmat, men å eta det ein har fiska sjølv er det noko eige med. Ein får stor respekt for maten, det kjennest verdifullt.

Ikkje glad i krabbe

Først denne vinteren har ho byrja å bruka trollgarnet jamnt. Som oftast har ho fått to-tre torsk kvar gong. Ho følger nøye med på vinden og vêrmeldingane, så lenge vêret held seg er båten ute.

– Eg skulle vega torsken beinfritt, men kjøkenvekta fekk feilmelding etter fem kilo. Då var eg om lag halvvegs.

Når garnet skal greiast har ho spurd andre som fiskar for å få gode råd. I byrjinga gjorde ho litt feil, men det vart lettare med meir erfaring.

– Det tek tid og er mental trening. Men får eg krabbe er eg ikkje glad, eg er faktisk litt redd for at han skal klypa meg i pianofingrane mine.

Tysdag vart det så mange timar med sløying, filetering og greiing av garn at ho ikkje rakk andre gjeremål.

– Eg måtte skyva litt på arbeidsdagen, så no jobbar eg med ting eg eigentleg skulle ha gjort i går.

Skal spela konsert

Mange fiskar i garnet gjev motivasjon til å dra utt att på sjøen fort.

– I desser tider med dyr straum er det kjekt å kunna ha gratis middag. No er me einige om at me har fisk for ei stund, så det vert nok mest øving for min del framover.

Torsdag i neste veke skal ho spela konsert på USF Verftet i Bergen saman med bandet «The Last Hurrah!!» og ektemannen Hans Petter Gundersen.

Leganger har ikkje spelt med bandet før og må setja seg inn i eit nytt konsertmateriale med mange låter.

– Det er viktig for oss i formidlingsbransjen at me kan arrangere noko i trygge og gode rammer. Me prøver å halda hjula i gong. Det er merkelege tider og tøffe tak i alle bransjar. Det er viktig å stå på og halda motet oppe!

Som idrettsutøvar var ho alltid spent før ein handballkamp. Difor har ho lært seg å takla spaninga ho no kjenner på.

– Det er sunt å vera litt spent. Eg skal spela med dyktige musikarar og veit at læringskurva er bratt. Det er ein fantastisk moglegheit for utvikling.

Ho skal spela keyboard med bandet og skal samstundes ha konsert som soloartist. To musikarar frå Nordhordland er med på bass og vokal.

Er audmjuk over fangsten

Folk frå Bergen og omegn kjem til Radøy for å jobba saman med ekteparet i studioet deira. Då synast Leganger det er fint å servera dei lokal mat.

– Eg lovar fisk til folk i aust og vest og alle som kjem. Frysaren er stappfull.

For ei veke sidan fekk ho ein fangst ho ikkje visste kva var. Det skapte eit stort engasjement på Facebook. Folk tipsa om databaser og artsbestemmingar. Det viste seg å vera eit krepsdyr som ikkje er så vanleg.

– Det var så nydeleg. Fargane på kroppen gjorde at eg trudde det var giftig og var redd for å ta på det.

Det viste seg å vera ein anemone-eremittkreps. Leganger veit å setje pris på fangsten ho får.

Enkelte plassar eksisterer ikkje torsken lenger, har Leganger høyrt. Difor er ho ekstra takksam for at ho har den ressursen i lokalområdet.

– Eg er veldig audmjuk over at me har moglegheita til å gå ut og fanga eigen mat. Me er så heldige og må ikkje ta det for gitt.