Begeistring til revylaget

At han sjølv er parodiert av revylaget ei rekkje gongar, er han slett ikkje sur for.

Alle levande bygder må ha ein møteplass, og eit senter i bygda der innbyggjarane kan koma saman i eit godt miljø. På Hjelmås er revylaget møteplassen, og dei har begeistra Hjelmåsbygda i ei årrekkje.

Det meiner Geir Styve, som under humørfestivalen førre helg kunne dela ut BegeistRingen til primus motor, Hilde Alvær, og resten av revylaget.

- Vi er kjempestolt og glad over å ha fått BegeistRingen, og no heng den innramma på veggen i ungdomshuset, seier Hilde Alvær.

Det var ho som tok i mot ringen like før revylaget skulle gjera seg klar til å gå på scena under revyen ”Humørfylde Nordhordland” som gjekk av stabelen i Brakvatnehagen lørdag kveld for to veker sidan. Og Hilde fortel at revylaget er stolt av å verta stempla som ”begeistrarar”.

Fint høve

- Eg kunne ikkje tenka meg noko som var meir rett på ein humørfestival, enn å dela ut ein begeistring. Det var eit fint høve til å stoppa opp og seia tusen takk for det revylaget har gjort for bygda i så mange år, seier humørbonde Geir Styve, som sjølv var den første i landet til å motta ein BegeistRing.

Den fekk han 1. april 2005 av fantasiministeren i den vesle bygda austpå som no kallar seg for Lucky Næroset. Sidan har både han og andre dela ut ei rekkje begeistringar til eldsjeler i Nordhordland.

- Når folk får BegeistRingen er det ofte slik at alle rundt også hugsar på å fortelja kor mykje ein fortenar ei påskjønning og eit klapp på skuldra for det ein har gjort. Slik sett fører BegeistRingen med seg meir enn berre det symbolet ein får utdelt, seier Styve.

Parodiert

Styve er sjølv av den oppfatting at ingenting er betre enn å få ein UFO (Uoppfordra Oppmuntring). Og det er nettopp det som er så fint med BegeistRingen, at ein ikkje treng anna enn å meina at nokon fortenar litt ekstra ros, så er ein kvalifisert til å overrekkja ringen.

Sjølv har han blitt parodiert meir enn ein gang av revylaget, mellom anna i revyen ”Begeistring utan ende”, men det er humørbonden slett ikkje sur for.

- Nei slikt må ein jo berre vera stolt over, seier humørbonden med glimt i auge. Han gledar seg til å sitja i salen under neste Hjelmåsrevy.